مقاله انصراف از حوزه علمیه سال 96

بسم رب علی واولاده
بسم رب الحسین وکربلائه
بسم رب المهدی وفرجه


 


خدا را شکر که از یک سیده طباطبایی عالم زاده شیر خوردم


خدا را شکر که به نیتی پاک و دور از دنیا وارد حوزه شدم و بدنبال سخنی جز سخن آل پیغمبر نرفتم
خدا را شکر که عقائد پاک اهلبیت را شناختم و برترین اطلاع رسانیها را کردم
خدا را شکر که در هر منطقه به عنایتشان در تبلیغ و منبر و روضه و حتی کلاس روضه برترین بودم و تجمعات کلان در کشور.



و امروز تصمیم گرفتم تا پس از مرگم و بر قبرم جز نوکر سیدالشهدا نوشته نشود



و مدیون مادر ساداتم که تمام زندگیم و نفسم و اشتغالم و عمرم از صبح تا به شب و شب تا به صبح به تربیت روضه خوانان فرزند بی سرش حسین شهید گشته است



و خواستم و اراده کردم که پس از آن خواب و رویای صادقه یوم حساب جز حسین نگویم و جز حسین نشناسم و از غیر حسین ترسیدم
البته حسینی که بشر در آن نباشد و بنده ها در آن دست نبرده اند
و رویای صادقه ای که بیشک لطف و عنایت و توجه حضرت ارباب بود به برکت سالها رنج ساخت شیوه جدید و اخلاص در تربیت چند هزار روضه خوان عرصه حسینی
و همین قدر بگویم که در این رویا ی صادقه یوم حساب بود از مدعیان و عناوین .و…
و حسابی بود سخت و وحشت محض….



و انتخاب کردم جریانِ فقط حضرت حسین را
همان حسین بی سر زهرا و گودی قتلگاهش و بس.



به همین حجت، ازحوزه علمیه یکسالست کاملا انصراف دادم.



می خواهم فقط با صدایم جهان قلبها را با فرزند مادر شهیده ام آشنا کنم
می خواهم فقط روضه خوان باشم، و روضه خوان تربیت کنم و بس.
خدا را شکر که قلبم را خرید و از سوال و جواب روز قیامت و وحشت عظیم نجاتم داد
نمی خواهم بر قبرم جز نوکر حسین علیه السلام نوشته شود



صلی الله علیک یااباعبدالله .



زارع شیرازی ۱۳۹۶.



@ostadzareshirazi110