احادیث گناه کبیره ی غیبت🟡
✅قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :
«یَا أَبَاذَر إِیَّاکَ وَ الْغِیبَةَ فَإِنَّ الْغِیبَةَ أَشَدُّ مِنَ الزِّنَا؛
لِأَنَّ الرَّجُلَ یَزْنِی فَیَتُوبُ إِلَی اللَّهِ فَیَتُوبُ اللَّهُ عَلَیْهِ وَ الْغِیبَةُ لَا تُغْفَرُ حَتَّی یَغْفِرَهَا صَاحِبُهَا»
؛ از غیبت دوری کن. چون غیبت از زنا سخت تر است
علت سخت‌تر بودن غیبت نسبت به زنا، این است که زناکار چنانچه توبه کند، مشمول عفو و بخشش خدا قرار می‌گیرد اما بخشش گناه غیبت منوط به کسب رضایت غیبت‌شونده است و طبیعی است که رضایت گرفتن از غیبت‌شونده، سخت‌تر است از توبه به درگاه خدا
(خصال شیخ صدوق ، ج ۱، ص ۶۲)
تنبيه الخواطر و نزهة النواظر (مجموعة ورّام) ج ۱، ص ۱۱۵
محاسبة النفس ج ۱، ص ۶
إرشاد القلوب ج ۱، ص ۱۸۹
عوالي اللئالي العزيزية في الأحاديث الدينية ج ۱، ص ۲۷۴
منیة المرید في أدب المفید و المستفید ج ۱، ص ۳۲۷
تفسير الصافي ج ۵، ص ۵۴
بحار الأنوار ج ۷۲، ص ۲۲۲
تفسير نور الثقلين ج ۵، ص ۹۵
تفسير کنز الدقائق و بحر الغرائب ج ۱۲، ص ۳۴۷
مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل علامه میرزا حسین نوری ج ۹، ص ۱۱۸
🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴🔴
🟢 امام صادق علیه السلام
«اَلْغَیْبَةُ أَنْ تَقُولُ فى أَخیکَ ما سَتَرَهُ اللهُ عَلَیْهِ، وَ أَمَّا الاَْمْرُ الظّاهِرُ فیهِ، مِثُلَ الْحِدَةِ وَ الْعِجْلَةِ، فَلا ; وَ الْبُهْتانُ اَنْ تَقُولَ ما لَیْسَ فیهِ;
غیبت آن است که درباره شخصی چیزى را بگویى که خداوند بدی او را پنهان داشته است
و امّا چیزى که ظاهر است، مانند تندخویى و عجله داخل در غیبت نیست.
امّا بهتان این است که چیزى را بگویى که در او وجود ندارد».
البرهان في تفسير القرآن ج ۴، ص ۵۶ علامه سید هاشم بحرانی
مشکاة الأنوار في غرر الأخبار ج ۱، ص ۱۷۴
معاني الأخبار ج ۱، ص ۱۸۴
الأمالی (للصدوق) ج ۱، ص ۳۳۷
روضة الواعظین ج ۲، ص ۴۶۹
وسائل الشیعة ج ۱۲، ص ۲۸۲
عوالم العلوم و المعارف و الأحوال من الآیات و الأخبار و الأقوال ج ۲۰، ص ۸۳۹
✅پيامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)
يَا أَبَا ذَرٍّ إِيَّاكَ وَ اَلْغِيبَةَ فَإِنَّ اَلْغِيبَةَ أَشَدُّ مِنَ اَلزِّنَا قُلْتُ وَ لِمَ ذَاكَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ ، قَالَ لِأَنَّ اَلرَّجُلَ يَزْنِي فَيَتُوبُ إِلَی اَللَّهِ فَيَتُوبُ اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ اَلْغِيبَةُ لاَ تُغْفَرُ حَتَّی يَغْفِرَهَا صَاحِبُهَا يَا أَبَا ذَرٍّ سِبَابُ اَلْمُسْلِمِ فُسُوقٌ وَ قِتَالُهُ كُفْرٌ وَ أَكْلُ لَحْمِهِ مِنْ مَعَاصِي اَللَّهِ وَ حُرْمَةُ مَالِهِ كَحُرْمَةِ دَمِهِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اَللَّهِ وَ مَا اَلْغِيبَةُ قَالَ ذِكْرُكَ أَخَاكَ بِمَا يَكْرَهُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اَللَّهِ ، فَإِنْ كَانَ فِيهِ اَلَّذِي يُذْكَرُ بِهِ قَالَ اِعْلَمْ أَنَّكَ إِذَا ذَكَرْتَهُ بِمَا هُوَ فِيهِ فَقَدِ اِغْتَبْتَهُ وَ إِذَا ذَكَرْتَهُ بِمَا لَيْسَ فِيهِ فَقَدْ بَهَتَّهُ .
۹- ابو ذر گويد:پيغمبر(صلّی اللّه عليه و آله)در يكی از نصايحش به من فرمود:ای ابا ذر،از غيبت كردن بپرهيز زيرا غيبت بدتر از زناست.عرض كردم يا رسول اللّٰه چرا چنان است؟فرمود:برای اين كه زناكار اگر توبه و استغفار نمايد،خدا توبه‌اش را می‌‌پذيرد.ولی گناه غيبت بخشوده نمی‌‌شود مگر اين كه صاحبش عفو نمايد. ای ابا ذر،دشنام دادن به مسلمان فسق،و جنگ با او كفر است،غيبت كردن از او سرپيچی از فرمان خدا،و مالش مانند خونش محترم است،عرض كردم يا رسول اللّٰه غيبت چيست؟فرمود:در بارۀ برادرت چيزی بگويی كه او خوش ندارد.عرض كردم يا رسول اللّٰه اگر آنچه كه گفته می‌‌شود در او باشد چطور؟ فرمود بدان كه هر گاه در بارۀ او چيزی بگويی كه در او هست از او غيبت كرده‌ای و اگر چيزی بگويی كه در او نيست،به او بهتان بسته‌ای.
🔴وسائل الشیعه ج ۱۲، ص ۲۸۰
از این جا روشن مى شود، عذرهاى عوامانه اى که بعضى براى غیبت مى آورند مجوز غیبت کردن نیست; مثلا گاهى غیبت کننده مى گوید این عیب نیست، بلکه صفت اوست، در حالى که اگر صفتش نباشد تهمت است نه غیبت.
یا این که مى گوید: این سخنى است که در حضور او نیز مى گویم، در حالى که گفتن آن پیش روى طرف نه تنها از گناه غیبت نمى کناهد، بلکه به جهت آزار مؤمن گناه سنگین ترى را به بار مى آورد.